Oh Abbah
Er is een Stem
die voortgaat in de tijd
en zegt:
“mijn Liefde voor jou is grenzeloos”
Diversiteit in een multiculturele samenleving
In een multiculturele samenleving en een globale gemeenschap hebben wij veel te maken met mensen die anders zijn dan wij, mensen met andere gedragscodes, andere normen en waarden, andere geloofsovertuigingen, andere uitgangspunten. Hoe wij kunnen omgaan met deze andere verschijningen van menszijn is het vraagstuk van de integratie van deze tijd.
Het probleem van het begrijpen van de ander is dat wij altijd de natuurlijke neiging zullen hebben om de ander te begrijpen in het kader van onze eigen uitgangspunten, onze eigen normen en waarden, onze eigen categorieën van denken en van waarnemen. Maar andere mensen zitten anders in elkaar, gaan uit van andere categorieën en belevingen en de ander zal in termen van zijn eigen categorieën moeten worden begrepen, willen wij de ander werkelijk verstaan.
Wanneer wij ons bewust zijn van onze gemeenschappelijke band dan zullen wij de verschillen beter kunnen plaatsen, beter kunnen relativeren en er eenvoudiger mee omgaan. Zonder bewustzijn van deze band is het moeilijk om op een zinvolle wijze richting te geven aan de verzoening van culturele verschillen.
Het probleem van het begrijpen van de ander is dat wij altijd de natuurlijke neiging zullen hebben om de ander te begrijpen in het kader van onze eigen uitgangspunten, onze eigen normen en waarden, onze eigen categorieën van denken en van waarnemen. Maar andere mensen zitten anders in elkaar, gaan uit van andere categorieën en belevingen en de ander zal in termen van zijn eigen categorieën moeten worden begrepen, willen wij de ander werkelijk verstaan.
Wanneer wij ons bewust zijn van onze gemeenschappelijke band dan zullen wij de verschillen beter kunnen plaatsen, beter kunnen relativeren en er eenvoudiger mee omgaan. Zonder bewustzijn van deze band is het moeilijk om op een zinvolle wijze richting te geven aan de verzoening van culturele verschillen.
Eigen spiritualiteit en de maatschappij
Voor het Westers cultuurgoed is het van vrijwel essentieel belang om een ‘eigen’ spiritualiteit te hebben. Hiermee wordt niet bedoeld dat deze spiritualiteit zelf uitgevonden moet worden, dat zou niet zinvol en ook niet haalbaar zijn. Het gaat erom dat de vorm, inhoud en wijze van de spiritualiteit aansluit bij het leven in de werkelijkheid van de Westerse maatschappij, die modern en geseculariseerd is.
In het dagelijkse leven van het moderne Westen gaat alles heel snel, hectisch zou men haast zeggen en elke dag opnieuw ontwikkelt de maatschappij door. Doordat dit het tijdperk van de vooruitgang is gaat alles constant door in een richting die onbekend is. Niemand weet waar het naartoe gaat, het is een leven met een open einde.
Als Westerlingen hebben wij te maken met een situatie waarin de wezenlijke vragen van het elementaire zoeken onbevredigd blijven terwijl wij ons tegelijkertijd moeten blijven ontwikkelen, keuzes moeten maken en richtingen blijven uitgaan. Dit kan een fundamenteel spanningsveld opleveren zowel op microniveau in het leven van een individu, als op macroniveau in de maatschappij als geheel.
Doordat mystiek -het uitgaan van een eenheid van alles, het toepassen van het principe dat het absolute toegankelijk is via de subjectieve beleving- een ‘systeem’ is van herinnering en herkenning, een systeem zonder veel noodzakelijke uitingsvormen, sluit uiteindelijk de mystiek heel goed aan bij onze moderne levenssituatie en de queeste van de levensvraag. In de mystiek moet je het immers nog altijd zelf ontdekken, het zelf realiseren en ligt de verantwoordelijkheid ook bij jouzelf, maar er is wel een richting.
In het dagelijkse leven van het moderne Westen gaat alles heel snel, hectisch zou men haast zeggen en elke dag opnieuw ontwikkelt de maatschappij door. Doordat dit het tijdperk van de vooruitgang is gaat alles constant door in een richting die onbekend is. Niemand weet waar het naartoe gaat, het is een leven met een open einde.
Doordat mystiek -het uitgaan van een eenheid van alles, het toepassen van het principe dat het absolute toegankelijk is via de subjectieve beleving- een ‘systeem’ is van herinnering en herkenning, een systeem zonder veel noodzakelijke uitingsvormen, sluit uiteindelijk de mystiek heel goed aan bij onze moderne levenssituatie en de queeste van de levensvraag. In de mystiek moet je het immers nog altijd zelf ontdekken, het zelf realiseren en ligt de verantwoordelijkheid ook bij jouzelf, maar er is wel een richting.
